غيرحاذق تناول نموده باشد ، يا علاج منحصر در آن نبوده باشد ، در اين سه صورت [ 1 ] قضا براو واجب است . و هر گاه شخصى سنّى شيعه شود بر او واجب نيست كه نمازى كه در ايّام تسنّن كرده قضا كند [ 2 ] امّا واجب است كه نمازى كه در ايّام تسنّن براو واجب بوده و از او فوت شده قضا كند [ 3 ] . و اگر شخصى محدث باشد و تا آخر وقت نماز نه آب يابد و نه خاك كه وضو سازد يا تيمّم كند نماز از او ساقط مىشود ، امّا در وجوب قضاى آن ميانهء مجتهدين خلاف است . و أولى [ 4 ] قضاست . امّا اگر از وقت آن مقدار زمان گذشته باشد كه طهارت و نماز را در آن بجا توان آورد و عمداً نماز نكرده باشد و بعد از آن آب و خاك نيابد در اين صورت قضاى آن نماز بر او واجب است [ 5 ] . و بدان‌كه هر گاه نمازى از شخصى فوت شود و آن شخص در آن وقت صحيح و قادر برقيام و برهمهء افعال متعلّقهء به‌نماز بوده باشد آن شخص را جايز است كه در ايّام بيمارى و عدم قدرت برقيام و بر بعضى افعال ، آن نماز را به حسب مقدور قضا كند و لازم نيست [ 6 ] كه منتظر ايّام صحّت و قدرت برهمهء افعال باشد ، پس بيمارى كه قادر

--> [ 1 ] - در جميع صور قضاء را ترك ننمايند . ( صدر ) [ 2 ] به شرط آن كه به مذهب خودش صحيح باشد . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، يزدى ) [ 3 ] لكن به طريق مذهب شيعه قضاء كند . ( دهكردى ) [ 4 ] بلكه احوط و اقوى . ( خراسانى ، مازندرانى ) * بلكه اقوى قضاء است و احوط اين است كه در وقت هم اداء بجا آورد بى طهارت . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، يزدى ) * بلكه احوط ، و احوط از آن جمع ما بين اداء و قضاء است . ( صدر ) [ 5 ] بلكه گذشتن مقدار زمان نماز تنها ظاهراً كافى است . ( صدر ) [ 6 ] بلكه لازم است با رجاء زوال عذر . ( خراسانى ) * اقوى و احوط لزوم انتظار ايّام صحّت و قدرت است . ( كوهكمره‌اى )